X
تبلیغات
رایتل

ادبیات فارسی

اشعاری از شاعران بزرگ ایران و جهان

پنج‌شنبه 3 تیر 1389 ساعت 19:27

آزادگی

خارکش پیری با دلق درشت                                      پشته ای خار همی برد به پشت 

لنگ لنگان قدمی بر می داشت                                  هر قدم دانه ی شکری می کاشت 

کای فرازنده ی این چرخ بلند                                       وی نوازنده ی دل های نژند 

کنم از جیب نظر تا دامن                                             چه عزیزی که نکردی با من 

در دولت به رخم بگشادی                                           تاج عزت به سرم بنهادی 

حد من نیست ثنایت گفتن                                         گوهر شکر عطایت سفتن 

نوجوانی به جوانی مغرور                                           رخش پندار همی راند ز دور 

آمد آن شکر گزاریش به گوش                                     گفت کای پیر خرف گشته خموش 

خار بر پشت زنی زین سان گام                                 دولتت چیست ؟ عزیزیت کدام؟ 

عزت از خواری نشناخته ای                                       عمر در خار کشی باخته ای 

پیر گفتا که چه عزت زین به                                       که نی ام بر در تو بالین نه 

کای فلان چاشت بده یا شامم                                   نان و آبی که خورم و آشامم 

شکر گویم که مرا خوار نساخت                                  به خسی چون تو گرفتار نساخت 

داد با این همه افتادگی ام                                         عز آزادی و آزادگی ام 

                                                                                                (جامی)